* संपादकीय.......
आयुष्यात अनेकदा अशी वेळ येते जेव्हा गरज, इच्छा आणि परिस्थिती आपल्याला आपल्या तत्त्वांपासून डगमगायला लावते. समोर सोन्याचं ताट ठेवलेलं असतं – म्हणजेच संधी, सुखसोयी, मोहक गोष्टी, पण त्या मिळवण्यासाठी आपण आपला स्वाभिमान, आत्मसन्मान किंवा मूल्यं गहाण ठेवावी लागतात. आणि इथेच खरी परीक्षा सुरू होते.
स्वाभिमान हा माणसाचा खरा शृंगार आहे. तो एकदा गमावला की पुन्हा मिळवणं कठीण असतं. काही वेळ उपाशी राहणं परवडेल, पण तोंडभर अन्न खाऊनही जर आपल्याला स्वतःचं डोकं वर ठेवता आलं नाही, तर ते खाणं निरर्थक ठरतं.
आजच्या यशस्वी जगात काही लोक शॉर्टकट्स वापरून, आपली मूल्यं तिलांजली देऊन पुढे जातात. पण त्या यशात शाश्वत समाधान नसतं. उलट, ज्यांनी आपल्या स्वाभिमानाशी एक इंचही तडजोड केली नाही, अशा लोकांची यशोयात्रा उशिरा का होईना पण भक्कम आणि अभिमानास्पद असते.
जगणं गहाण ठेवून मिळालेली श्रीमंती ही एक दिवास्वप्नासारखी असते. पण उपाशी पोटानेही उभं राहिलेलं स्वाभिमानाचं आयुष्य, ते खऱ्या अर्थाने समृद्ध आयुष्य असतं.
तुम्ही परिस्थितीशी लढा, गरिबीशी दोन हात करा, वेळेशी सामना करा, पण कधीच तुमचं जगणं – म्हणजे तुमची ओळख, तुमची मूल्यं, तुमचा आत्मसन्मान गहाण ठेवू नका. कारण शेवटी माणूस काय घेऊन जातो? – त्याच्या जगण्याची ताकद, आणि लोकांच्या मनात आपल्याबद्दल असलेला आदर.
*स्वाभिमानाने* *जगणं* *म्हणजेच* – खऱ्या अर्थाने माणूस म्हणून जगणं! 💯💯💯💯💯😊
टिप्पणी पोस्ट करा
0 टिप्पण्या